Wat een crack !  En dit kan je toepassen op de duif die de nationale zege naar Zedelgem haalde maar nog meer voor Noël Peiren zelf, die nog maar eens bevestigde over één der beste stam duiven voor de zware fond ter wereld te beschikken.

Bladzijden zijn in het verleden reeds vol gejubeld met eerbetuigingen aan het adres van Noël en zijn duiven.  Over de landsgrenzen heen is de reputatie van zijn duiven alom gekend.  Gegroeid vanuit de basis in Vladslo bij vader ontpopte Noël zich in Zedelgem tot een echt fondicoon met een stam duiven die, gehouden zo dicht mogelijk bij de natuur, in staat zijn de zwaarste wedstrijden naar hun hand te zetten.

Hoewel de leeftijd van 84 jaar zijn tol eist bij Noël en het vooral zijn motoriek is die hem parten speelt, is hij op het vlak van zijn duiven nog helder en scherp.

Bij ons bezoek wil hij persé mee naar het hok waar de nationale winnaar woont. Enkele treden naar omhoog lukt nog wel mits wat steun en houvast. Eens op het hok zie je dat hij iedereen kent die daar woont.  “Geef mij eens mijn stokje” zegt hij en we overhandigen hem een bamboestokje dat in de hoek staat. Met een tik op de grond of een lichte bijsturing vliegt de Dax-winnaar netjes in zijn nestvak. De meester is en blijft de meester en kan zijn duiven lezen als de beste.

De winnaar is een vale duiver.  Zeker niet groot in volume, maar sterk gebouwd. Een sterke karkas, een goede zachte pluim, een zeer korte voorarm en een mooi expressief oog.  Zou je hem de titel van crack toewijzen ? Niet speciaal, hij valt niet op, maar er is geen mankementje aan te vinden.  Zo zijn de duiven van Noël zijn stam.  Ze zijn decennia na elkaar gevlochten uit het allerbeste materiaal uit de wereld van de zware fond, maar nog meer en blijkbaar ook van belang, getest in alle omstandigheden.

De speler wikt, de natuur beschikt !

Iedereen denkt wel eens het warm water terug te hebben uitgevonden, allez, voor even toch…maar niets is meer bestendig tegen de tand des tijds dan de gekende clichés, waarom zouden het anders clichés zijn.   De duiven bij Noël worden zo dicht mogelijk bij de natuur gehouden, dag in dag uit, jaar in jaar uit. Geen tierlantijntjes behalve een normaal voer en zuiver water. Die in dit regime de eerste twee jaar niet doorkomt valt ofwel vanzelf tussen de mazen van het net of wordt door Noël of door de wedstrijdmand uitgerangeerd.

Na jaren van consistent handelen op deze wijze zitten er geen zwakke meer tussen of ze verdwijnen er als sneeuw voor de zon. Het resultaat is dan, wanneer de wedstrijden loeihard zijn, dat deze kwaliteiten naar voor komen.  Bij gemakkelijk weer kunnen veel duiven de meet halen, bij een harde wedstrijd is de selectie heel wat anders.  Noël heeft altijd geselecteerd op duiven met hard weer, jaren na elkaar.  Duiven bijhalen bij andere superspelers ?  Ja dat is wel eens het geval geweest in het verleden maar het was een doel op zich. Meestal boden ze zich aan om te proeven aan de bron van Zedelgem.  Een ruil, een samenkweek,….alles werd gedaan…en velen waren geroepen, zeer weinig uitverkoren.  Ofwel overleefden ze het regime Peiren niet, ofwel werden ze uitgeselecteerd.  Ze zijn er dun degenen die een beperkte inbreng hadden in het taaie stam van Noël.  Dus kunnen we zonder blozen spreken van de stam Peiren, puur er onversneden.

Noël is altijd een slimme jongen geweest.  Voorzichtig en goed doordacht handelen is een handelsmerk wanneer je beseft dat je zelf over sterke duiven beschikt. De spoeling dunner maken is gemakkelijker dan ze te verdikken of te versterken. De eigen bewezen toppers bleven steevast op het kweekhok en werden gekoppeld aan de eigen bewezen partners.  Geen wondermiddel maar een doordachte aanpak gebaseerd op jaar na jaar ijzersterke resultaten.

Het zat er terug aan te komen

De voorbereidende vluchten van het seizoen waren goed normaal verlopen. Ook bij Noël.  Toen stilaan maar zeker de vluchten voor de marathon zich aankondigden evolueerde de lente naar een ‘long hot summer’.  De temperaturen stegen naar ongezien hoogtes, dagen na elkaar en in Frankrijk werden nooit genoteerde hitterecords gevestigd.

De eerste vlucht uit Pau zou al een kraker worden met al toetje zware onweders en storm in Noord-Frankrijk en België.

Toen al lieten de duiven van Noël zien dat het goed zat. Noël had 4 duiven ingekorfd op Pau en noteerde 34,64,260,384 nationaal.  Eerste duif om 6.42 u ’s morgens en de vierde duif 9.54 u, klus geklaard en dik gepakt.  Tweede duif op Pau was de 005-23 die om 7.12 u de 64e nationaal zou vliegen.

Deze duiven werden voorbehouden voor Dax.  En in het verlengde van de vorige 10.54weken werd Dax een meer harde vlucht.   De duiven werden op maandag ingemand, maar konden pas op zondag worden gelost en dan nog in omstandigheden om van te duizelen. Ongekende hoge temperaturen op de ganse terugweg met meer dan 40 graden in Midden-Frankrijk en beuken tegen een noordoostenwind die hen naar de Atlantische kust dreef.   Het was lang, heel lang wachten op de eerste aanmeldingen en deze vlucht kondigde zich aan als keiharde kraker…..

Dan hadden ze in Zedelgem zonder de 005-23 gerekend.  Om 10.59 u liet hij zich klokken.  Noël had vanuit zijn zetel onder de luifel een zwaai gezien van een duif maar had nooit gedacht dat het Dax-duif zou zijn..maar waarempel, de Vale Dax, zoals hij nu door het leven gaat was geklokt.

Hij is hiermee de snelste Belgische duif van 3.416 oude en jaarse duiven, maar het zijn vooral de omstandigheden die de zege zo mooi maken. Harder dan dit kan niet !

Met een minuutsnelheid van 691,03 meter per minuut werden de 887 kilometer tussen Dax en Zedelgem afgehaspeld.  Keihard werken dus.

Het is een laatbloeier zegt Noël….maar vroeg bloeien gebeurt niet op deze hokken waar jonge duiven weinig of niet worden opgeleerd en ze pas vanaf 2 a 3 jaar aan de bak moeten. Vorig jaar vloog hij Chateauroux en Noël korfde hem nog in op Perpignan waar hij 702e nationaal (een prijzeke) vloog om zich dit jaar volledig te ontbolsteren op het zware werk met een 64e nationaal en een 1e nationaal. Wat een kanjer.

De origine van de Vale Dax zijn de beste lijnen van het hok. Zijn vader is de Didi 228 van 2016 die een zoon is van de Vale Didi x Blauw 635 uit de Carcassonne.  Dit zijn ook de duiven uit de lijn van de 1e nationaal Barcelona.  De Didi 228 vloog zelf 126e nat St Vincent, 190e nationaal Perpignan, 27e nationaal Perpignan, 16e nationaal Sint Vincent en 367e nationaal Perpignan….een echte sterke fondbeer. Hij trad daarmee in de voetsporen van zijn vader de Vale Didi die ook jaren na elkaar kopprijzen op de marathon won.

De moeder is de 108-20 duivin van komt van goede vriend Gerard Koopman maar dan ook uit diens zware fondstam met veel Peiren invloed. Zij is een dochter uit Aristos (die een halve Peiren is) gekoppeld aan Peiren 300 die een dochter is van de zoon Prins Barcelona x 3e provinciaal Barcelona.

Dit zijn de echte slagaders van het hok Peiren.

Toen we foto’s namen van de duif in de handen van Noël dan was het aandoenlijk wat hij zei.  Hij had de duif in zijn frele handen, opende heel langzaam de vleugel en fluisterde “het is mijn zevende nationale zege”….en het klonk heel mooi uit de mond van een echte duivenkampioen, grondlegger van veel successen op andere hokken, maar die op zijn gezegende leeftijd nog de passie en moed heeft om zelf op de hoogste trede van van het podium te klimmen !

Ode aan een groot kampioen ! 

Proficiat aan de familie Peiren vanwege het Herbotsteam !

Geert Dhaenens

BE22-3076005
1e Nationaal Dax 2.315 oude
snelste van 3.426 duiven

Afstand: 886km
Snelheid: 691 m/m

Noël samen met 1e Internat. Barcelona winnaar 2026 Nicu Barbulescu

Dhaenens Geert