
1e NATIONAAL BOURGES 10.903 OUDE DUIVEN
Wadelincourt: “Dat is nu iets waar ik al 30 jaar op wacht”…de woorden van een overgelukkige Albert Murez. “als er één nationale vlucht in fluor in het programma boekje aangeduid staat, dan is het wel Bourges nationaal. Waarom? Dat moet je mij niet vragen maar een heel seizoen leef ik naar deze vlucht toe. Bourges is Bourges en heeft iets magisch, iets speciaals. Op deze vlucht komen alle beste halve fondduiven van het afgelopen seizoen nogmaals samen en dat maakt het zo speciaal. Wie deze klassieker wint…heeft klasse in de vleugels…geen discussie mogelijk.
Kan je geloven dat ik eerst niet ging inkorven voor deze vlucht. De weersomstandigheden waren niet zo optimaal…om hier in de streek op nationaal vlak vroeg te scoren moet de wind noord zitten. Eerst was dit niet zo verwacht maar naargelang de inkorfdatum naderde voorspelden de weerberichten meer en meer noorden wind en zie …het is ons gelukt.

GEEN CENTIMETER VERKEERD
Als we aan Albert vragen of hij zijn nationale winnaar zien arriveren heeft, komt er een brede glimlach op zijn gezicht. “Ja…recht uit de goede lijn..geen halve centimeter verkeerd…en zoals altijd richting ingang jonge duivenhok. Dat is een schoonheidsfoutje van mijn nationale winnaar. Hij weigert om op het hok van de oude duiven binnen te komen. Steeds gaat hij naar de spoetnik waar hij als jonge duif gevlogen heeft. Gelukkig had hij genoeg voorsprong of hij zou zo nog een nationale overwinning kunnen verspelen. Reeds een half uur voor de vermoedelijke aankomst van de duiven stonden we al met enkele vrienden de duiven te waken. Volgens onze berekeningen dienden we rond de klok van 12u te constateren. De klok wees 12u07en 25 sec. toen mijn blauwe weduwnaar geconstateerd werd. Bourges is 393,770km ver en hierdoor maakt hij een snelheid van 1280.84 m/m of de snelste van alle oude Bourges vliegers. Of hij speciaal gemotiveerd was? Nee…zoals steeds kreeg hij voor de inkorving kort zijn duivin en daarmee is de kous af.

TEVEEL DUIVEN
Albert “Ik beschik over een 60-koppige weduwnaars ploeg, voeg daarbij 6 vliegduivinnen en 200 jonge (gekweekt in verschillende ronden) en ik moet er geen tekening bijmaken dat ik dagelijks meer dan mijn handen vol heb om alles van zijn natje en droogje te voorzien. Qua voorbereiding heeft alles vroeg gekweekt, hebben een koppel jongen groot gebracht en dan was het weduwschap al een feit. Van een tweede koppeling was er geen sprake. Het is de eerste maal in mijn duivencarrière dat ik de weduwnaars niet meer herkoppel in het voorjaar en ik moet zeggen dat is reuze meegevallen. Zeker qua rui heeft dit een goede invloed gehad. Volgend jaar ga ik deze test opnieuw doen want we hebben een zeer koud voorjaar gehad en ik denk dat dit ook zijn invloed op de rui gehad heeft.
De basis van mijn kolonie werd in de loop der jaren opgebouwd met duiven van Andre Dierick (Rumbeke), Robert Dobbelaere (Marke), Gaston en Danny Devooght (De Haan), JLN Houben (Itegem via Irene Beelen), Vandenabeele Gaby (Dentergem), Gebroeders Decroix (Rumbeke) en Leroy (Deinze).
Qua verzorging moet je hier niet veel speciaals verwachten. Zoals iedereen kuur ik tegen de gekende ziekten. Op gebied van ornithose geloof ik zeer sterk in goede verluchting. Enkele jaren geleden had ik in mijn tuin verschillende kleine hokken staan en ik diende bij manier van spreken wekelijks te kuren om de “kopjes” zuiver te houden. Op een gegeven moment was ik alles beu en brak ik de kleine hokjes af en verbouwde een volière tot een hok. Het dak werd geïsoleerd en als voorkant werd een groene “wind breek gaas” aangebracht. Alleen tijdens de winter wordt deze gaas vervangen door plastic. Sindsdien geen ornithose problemen meer en duiven die resultaten van een hoger niveau op papier zetten.
Albert en Lisiane…proficiat!




