Boterdaele-Rombaut (Sint-Niklaas) 1ste provinciaal Tours van 2718 jaarlingen OVL

Als duivenreporter is het steeds aangenaam om eens een nieuwe naam te zien verschijnen aan de top van de uitslag. Wanneer het dan ook nog eens een “jong” koppel blijkt te zijn ben ik nog meer tevreden. Geef toe: Tom Boterdaele (41j.) en Cindy Rombaut (43j.) zijn in duivenmelkerstermen nog zeer jonge mensen. In onze vergrijsde sport zijn zulke mensen broodnodig. Maar je moet niet denken dat Tom een volledig “bleuke” is in de duivensport. Als veertienjarige begon het allemaal met het “vangen” van verdwaalde reisduiven. Tom woonde indertijd met zijn ouders op een boerderij en daar was natuurlijk altijd wel wat voedsel te vinden voor onze dolende reisduiven. Tom knutselde een “duivenhokje” in elkaar en er was een nieuwe liefhebber “geboren”. Van enkele duivenliefhebbers uit de buurt kreeg hij wat jonge duifjes en kon hij “eindelijk” starten met wedstrijden. Echt succesvol was dat niet maar het was vooral de verzorging en het plezier van het zien thuiskomen dat de bovenhand had. Het was François van Doorn die met zijn goede raad Tom in de juiste richting duwde. De eerste succesjes bleven niet uit en de naam Boterdaele stond af en toe al eens bovenaan de uitslag. Maar de echte kentering kwam er door Andre Verbeke. Deze Waaslandse ster zorgde niet enkel voor goede duiven. Met Andre ’s karrevracht aan ervaring stoomde de kolonie Boterdaele door naar de top. Sinds 2012 woont Tom samen met zijn vriendin Cindy in Sint-Niklaas. Zij baat trouwens al meer dan twintig jaar de dierenspeciaalzaak ’t Nestje uit. Door zijn ruime keuze aan allerhande duivenproducten en duivenvoeders is  ‘t Nestje al jaren een begrip in Sint-Niklaas. Deze eerste provinciale overwinning komt niet als een volledige verrassing uit de lucht vallen. Tom rangschikte zijn naam de laatste jaren al meermaals in de klassementen van de “Gouden Ring v/h Waasland”. Dit is een zeer gerenommeerd kampioenschap waar iedere Waaslandse kampioen goed voor de dag wil komen.

Duivinnen volière

“Sansa”, 1ste Provinciaal Tours 2718 jaarse duiven

Dat deze provinciale vlucht vanuit Tours niet voor doetjes was is nog licht uitgedrukt. Het werd een keiharde wedstrijd waardoor het enkele uren duurde vooraleer de meeste lokalen hun prijskamp konden sluiten. Maar het schitterende blauw duivinnetje met de naam “Sansa”(4030602/16) trok zich van deze moeilijke omstandigheden niks aan en stormde richting Sint-Niklaas. Het was wel opmerkelijk dat ze zich bij de eersten van de provincie aanmeldde en dat terwijl haar thuishaven in de “achterkant” lag. Na 486,57 moeilijke kilometers liet “Sansa” zich om 14:11:54u constateren. Dat maakte een gemiddelde snelheid van 1241,53 m/m waarmee ze de snelste Oost-Vlaamse jaarling werd. Omdat ze de laatste weken voor deze Tours goed op dreef was ging ze als eerste getekende de mand in. Ze beschaamde dit vertrouwen duidelijk niet. In haar stamboom vinden we langs vaderskant de “Gino” van Andre Verbeke. De moeder is een Gert Rondags-duif uit diens “Olympiade”-lijn, dit via Hendrik Thierens. Eigenlijk is “Sansa” een mooi voorbeeld van hoe de kolonie Boterdaele-Rombout is opgebouwd. Het grootste deel van het kweekhok (16 koppels) bestaat uit Andre Verbeke en Hendrik Thierens-duiven, aangevuld met een paar enkelingen waaronder Warreke Moens (die had vooral duiven van Walter Lepever).

Haar palmares 2017

  • Tours: 1ste lok. 230d./ 1ste prov. 2718d.
  • Bourges: 13de lok. 373d./ 181ste prov. 3299d.
  • Argenton: 5de lok. 402d./ 26ste prov. 5083d.

Als jonge duif was “Sansa” geen kopvliegster, maar blonk ze wel uit in regelmatigheid.

  • Noyon: 70/855d.,Noyon : 372/1267d.,Souppes: 152/631d.,Blois: 71/310d.,Bourges: 116/611d., Argenton: 89/370d.

Systeem

Tot vorig jaar werd er ten huize Boterdaele-Rombaut op het systeem van dubbel weduwschap gespeeld. Maar sinds dit seizoen schakelde Tom terug over naar het klassieke weduwschap. Zo zaten er voor 2017 zeventien doffers en dertien duivinnen klaar om de strijd aan te gaan. Omdat de provinciale winnaar een duivinnetje is verduidelijk ik Tom zijn systeem voor de damesploeg. Zo verdwijnen de duivinnen na het vliegseizoen (net zoals de doffers trouwens) een ganse winter in de volière. Begin februari komen ze terug de eerste maal buiten, om nadien stelselmatig de trainingsarbeid op te voeren. Op 1 april worden de duivinnen gekoppeld aan de ondertussen vrijgekomen kweekdoffers. Ze mogen dan een tiental dagen broeden en Tom start dan ook met de eerste leervluchtjes. Eenmaal deze korte broedperiode voorbij is begint het weduwschap en zitten ze klaar om het nieuwe vliegseizoen aan te vatten. De vliegduiven trainen in het begin van het seizoen éénmaal per dag maar als het winteruur wijzigt, verandert dit in tweemaal per etmaal. De eerste weken kan er wel al eens een vlag bovengehaald worden maar nadien trainen ze, indien ze in conditie zitten, vlotjes de gewenste tijdsduur. Eind mei, wanneer de zware halve fond start reduceert Tom opnieuw de trainingen tot eenmaal per dag. Dit omdat ze toch iedere week de mand ingaan. Normaal betwisten ze drie zware halve fondvluchten na elkaar en de vierde week is het een halve rustdag, dit in vorm van een snelheidsvlucht. Opmerkelijk is wel dat de duivinnen tijdens het vliegseizoen zowel dag als nacht in hun volière verblijven. Rond deze volière is er wel windgaas geplaatst om de duiven toch een beetje te beschermen tegen te gure wind. De dag van inkorving krijgen de duivinnen een tweetal uren hun doffer te zien. Maar voor deze Tours-overwinning paste Tom dit een beetje aan. Omdat ze in het weekend slecht weer voorspelden mochten de dames van s ’ochtend bij de doffers. Zo wilde Tom vermijden dat de duivinnen te snel hun “ventje” zouden vergeten. Na de vlucht blijven de koppels tot de volgende ochtend samen. Dat dit de juiste tactiek was bleek uit het globale Tours-resultaat.

Lokaal: 230 jl. 1-5-6-28-33-37-64  (7/10)

Provinciaal: 2718 jl. 1-48-50-317-352-396-630  (7/10)

Medisch en verzorging

Op medisch gebied hebben Tom en Cindy een gouden regel, als er niks scheelt wordt er dan ook niks gedaan. Met andere woorden, blind kuren is uit den boze. Maar om er zeker van te zijn dat er niks scheelt of sluimert staan er wel regelmatig controles door veearts Jan Van Steelant op het programma. Wel is Tom een voorstander van verschillende inentingen, zo worden de duiven ingespoten tegen paratyfus (tweemaal), paramixo/ herpes (tweemaal) en de pokken.

Jonge duiven afdeling

Binnenzicht hok weduwnaars

 

Tijdens het vliegseizoen past het duo al een tijdje hetzelfde schema toe. Op zaterdag (thuiskomst) en zondag krijgen de duiven een mix bestaande uit vetrijke zaden/ granen en een sportmengeling. De eerste twee dagen van de week is het eerder lichte kost (eiwit arm), op woensdag iets steviger (eiwit arm/ sport) om op donderdag pure sportmengeling voor te schotelen. Om zijn atleten tot het uiterste te kunnen drijven maakt Tom gebruik van enkele bekende bijproducten, zoals Zell Oxigen, Optimix, Bronchofit en Aminovit (allen van de firma Herbots). Alsook staat er regelmatig verse grit, tovo en vitamineralen op het menu.

Een dikke merci aan Cindy!

Omdat Tom een full time job heeft bij de firma “Yvo Boven” (plaatsen van ramen en deuren) is er gewoonweg te weinig tijd om alle vliegduiven na het werk te laten trainen. Daarom staat Cindy grotendeels in voor de dagelijkse verzorging en trainingen. De resultaten bewijzen dat ze meer dan haar mannetje kan staan! Tom en Cindy, proficiat met deze mooie overwinning vanwege het voltallige HERBOTS-team!

Kris Steeman, Zele