Peter en Isabel Injon-Vanrie, Provinciaal winnaar West-Vlaanderen Tulle oude duiven

Iedereen wil winnen. Iedereen komt met de intentie aan de start om de hoofdprijs weg te kapen. Heeft iedereen evenveel kans? Ja en neen. Ja, want matematisch heeft iedere duif die in de mand zit een gelijke kans. Maar de weg naar het inmanden is voor iedere duif verschillend. Niet iedereen kan dezelfde tijd in het verzorgen van de duiven steken. Niet iedereen heeft evenveel plaats om zijn geliefkoosde hobby uit te voeren. Niet iedereen heeft evenveel ervaring om de duiven klaar te maken voor hun wedstrijd. Daarnaast is er nog de specificiteit van de duif. Iedere duif heeft zijn afstand. Naast dit gegeven heb je duiven die hard weer nodig hebben en je hebt er die beter vliegen met meegaande wind. Er zijn duiven die graag door donker weer vliegen en duiven die dit absoluut niet kunnen en liever helder weer hebben. Kortom er zijn heel veel parameters die de winnaar van een vlucht bepalen. De winnaar laat zich niet zo gemakkelijk voorspellen. Op deze manier is het voor iedereen mogelijk om te winnen. Dat maakt van onze duivensport de beste sport of hobby van de wereld!

Duivenspel naast een druk gezinsleven

Zo hadden we de eer en het genoegen om Peter en Isabel te bezoeken in het kader van hun provinciale overwinning op Tulle. Een dik verdiende overwinning van een steengoede duif. Maar ook een overwinning die de nodige inspanningen vraagt van heel het gezin. Zo is Peter degene die het leeuwendeel van de verzorging op zich neemt. Maar ondertussen moet ook het gezin blijven draaien. Hun twee kinderen Amber en Aaron lopen school, moeten huiswerk maken, hebben hobby’s, … Het vraagt dus wel wat inspanningen van iedereen om de duivensport tot in de puntjes te kunnen beoefenen naast het runnen van een gezin. En daar slagen ze in Beernem bijzonder goed in. Het is dan ook als reporter heel leuk om dit duivengezin eens de aandacht te geven die het verdient.

‘Den Goede Rosten’ (3105342/14), de provinciale winnaar Tulle

Peter is er al verschillende keren dichtbij geweest. Maar nu vielen alle puzzelstukjes goed. ‘Den Goeden Rosten’ zorgde voor de provinciale palm op Tulle. De start van het seizoen was in mineur gestart voor deze duif. Op de eerste nationale Limoges van het seizoen was hij gekwetst aan de poot thuisgekomen. Een aantal weken van noodzakelijk rust waren onafwendbaar. Half juni begon ‘De Goeden Rosten’ weer tekenen van een stijgend vormpeil te tonen. Er werd twee weken op rij op Arras ingevlogen en toen stond de week nadien de provinciale Saumur op zijn programma. Op een vlucht van bijna 500 kilometer scoorde hij een tweede prijs provinciaal. Ten huize Injon-Vanrie was men zeer tevreden met deze prestatie, maar was er ook het besef dat dit een provinciale overwinning kon geweest zijn… Maar uitstel betekende geen afstel. ‘Den Goeden Rosten’ bleef in een uitstekende vorm en er werd beslist om hem in te manden voor Tulle. Misschien een leuk detail, want terug werd zijn voorbereiding gespekt met een trainingsvlucht uit Arras de week voor de inkorving. Op Tulle kregen de duiven een vlucht met eerder meegaande wind. De duiven haalden de kaap van 1600 meter en over het hele land zaten er vroege duiven. In de tuin van Peter en Isabel was er dan ook een gezonde stress aanwezig. Hij moest nog maar eens zijn stunt van Saumur herhalen… En jawel om 13u56 zagen ze er eentje van heel hoog naar beneden duiken. Maar mede door de wind bleef de duif toeren. 2 kostbare minuten gingen verloren. Uiteindelijk werd de duif geklokt om 13u58’47” en kon het in spanning afwachten beginnen. Twee minuten verliezen is niet weinig, maar gelukkig hielden ze in Beernem nog voldoende tijd over om de provinciale overwinning veilig te stellen. Daarnaast vloog deze duif ook de 9de nationaal van 7447 oude duiven. Meer redenen om in feestmodus over te schakelen hadden ze in Beernem niet nodig.

‘Den Goeden Rosten’ is een duif van het kleinere type. In de hand is het echte wringer. Daarnaast bezit hij alle eigenschappen die een duif nodig heeft om top te presteren. Zo zien we een mooi slot, soepele spieren, een korte voorarm, een mooie vleugel en een fantastische karkaterkop. Zijn afstamming liegt er dan ook niet om. Langs vaders zijde zien we het beste van Julien Vaneeno met onder andere de ‘Moore’, nationaal winnaar op Cahors. Daarnaast zien we verschillende generaties eerste prijsvliegers. Langs moeders zijde zien we ‘Amber’. Deze bleek in haar geboortejaar een begenadigd vliegster op de provinciale en nationale vluchten. In haar aderen stroomt het ras van Luc Van Hoecke.

De kolonie

Maar ‘Den Goeden Rosten’ is niet de enige duif ten huize Injon-Vanrie die weet wat presteren is. De kolonie bestaat uit 12 kweekkoppels, 30 weduwnaars en daarnaast jaarlijks een 70-tal jonge duiven. De focus ligt op de fond en de zware fond. Daarnaast worden ook de nationale vluchten met de jonge duiven meegenomen. Vooral de duivinnen worden hierop ingezet. 80% van het hokbestand bestaat uit Julien Vaneeno. Daarnaast vinden we duiven terug van Luc Van Hoecke (Oedelem), Koen Wildemauwe (Beernem), Dirk Martens (Deinze) en Team De Jaeger Freddy (Knesselare).

Het spel

De oude duiven worden op klassiek weduwschap gespeeld en doen elk jaar aan winterkweek. Daarna komen de duiven niet meer samen. In maart en april werken de duiven hun eerste trainingskilometers af zonder dat er een duivin wordt getoond. De eerste maal dat er een vrouwtje zit te wachten is op de thuiskomst van Clermont. Op de nationale vluchten wordt geopteerd om vooraf ook telkens een duivin te tonen en de duiven extra te motiveren. Qua voeding wordt geopteerd voor de Black Label-mengelingen van versele laga. ‘Gerry’ en ‘Champion’ zijn de hoofdingrediënten en daarnaast wordt met ‘Energy’, maïs en andere fijne zaden gewerkt om de duiven op te voederen naar de concoursen. Uiteraard wordt ook met een gamma aan natuurproducten gewerkt. Hiervoor heeft Peter een kruidentuin aangelegd met verse kruiden zoals munt, salie, … Hier wordt dan ook gretig gebruik van gemaakt.

Ook de jonge duiven verdienen aandacht. Zo worden deze verduisterd tot half mei en worden nadien bijgelicht. Na de fase van het verduisteren worden de duiven pas geleerd. In het verleden waren er een aantal maal grote verliezen bij het leren van tot juni verduisterde jongen, vandaar de optie om dit een maand in te korten. Dit jaar waren er in ieder geval merkelijk minder verliezen. De duivertjes krijgen maximaal 1 nationaal op hun programma, de duivinnen kunnen tot vier maal ingekorfd worden voor de nationaals. Er huizen ook een aantal latere jongen en deze krijgen allemaal nog de ronde van België te verwerken. Door de verschillende richtingen van lossen, bouwen de duiven hiermee ervaring op.

‘Den Sint-Vincent’ (3117746/12)

Naast ‘Den Goeden Rosten’ huizen er nog wel een aantal kleppers deze naam waardig bij Peter. Allemaal kunnen we ze niet in de picture zetten, maar twee willen er toch graag aan toevoegen. Zo is er ‘Den Sint-Vincent’, een zeer goede zware fond vlieger. Zijn palmares oogt in ieder geval al indrukwekkend:

  • Sint-Vincent 2015, nationaal: 7de/3037 duiven
  • Sint-Vincent 2016, nationaal: 161ste/2562 duiven
  • Sint-Vincent 2017, nationaal: 203de/3053 duiven
  • Perpignan 2017, nationaal: 149ste/4620 duiven

Hiermee scoorde deze duif de 4de plaats in het tweejaarsklassement op Sint-Vincent nationaal. Op het driejaars klassement zal deze klepper nog moeilijk geklopt worden. Ook op andere vluchten vloog hij veel mooie prijzen en meestal per tiental. ‘Den Sint-Vincent’ is een late duif van 2012, die als jaarling vooral werd opgeleerd. Dit zorgt ervoor dat hij op 5-jarige leeftijd nog zeker niet versleten is en ook al een pak ervaring heeft opgebouwd. Op de internationale vluchten is dit een grote troef. Deze duif is een 100% Julien Vaneeno. We zien wel de Laureaat van Gyselbrecht in de aderen lopen maar daarnaast is hij doorspekt met de toppers van Julien.

‘Nathalia’ (3049011/16)

Deze duivin deed het als jonge duif op de provinciale en nationale vluchten meer dan behoorlijk. Toeval of niet, maar de vader van deze duif is dezelfde als de provinciale winnaar Tulle. De moeder heeft naast het ras van Luc Van Hoecke ook de ‘Gambrinus’ van Julien Vaneeno in haar pedigree. Deze vloog een 1ste nationaal Cahors in 2009. Een mooie afstamming en ook een aantal mooie resultaten:

  • Chateauroux: 8ste/310 duiven
  • La Souterraine: 14de/349 duiven
  • Argenton: 77ste/662 duiven
  • Saumur: 15de/147 duiven
  • Pontoise: 20ste/281 duiven
  • Pontoise: 54ste/246 duiven
  • Pontoise: 22ste/315 duiven

Op naar volgend seizoen

We vroegen Peter of hij zijn provinciale winnaar nog zou spelen. Het is altijd een beetje dubbel. Langs de ene kant wil je graag winnen, maar langs de andere kant verlies je niet graag zo’n klepper. En in het duivenspel is die kans altijd wel aanwezig. Maar hierbij was het besluit al gemaakt. Hij zou opnieuw gespeeld worden en hopelijk herhaalt hij zijn stunt nog een keer. Ook de andere toppers blijven op het vlieghok. Peter wil zich kunnen meten met de anderen en dat lukt alleen met de goeie. Daarin kunnen we hem geen ongelijk geven. We hopen dat 2018 terug een aantal hoogtepunten mag brengen. Maar we hopen vooral dat ze met het hele gezin verder kunnen blijven genieten van het duivenspel. We wensen hen in ieder geval veel succes vanwege het team Herbots.