Patricia Huygens uit Hoboken (ANT): 2de Nationaal Kampioen snelheid jonge duiven en 3de Nationale Asduif K.B.D.B snelheid jonge duiven

Eigenlijk kon ik deze reportage starten met een zeer originele titel. Deze zou dan als volgt klinken, “ Van een verdwaalde slaapkamervlieger tot op het nationale podium!”. Maar ik vond het vermelden van de twee nationale podiumplaatsen iets belangrijker en correcter. Heel veel is er nog niet geschreven over de duivenmelker(ster) Patricia Huygens uit het Antwerpse Hoboken. Ondanks de sterke resultaten en dit reeds verschillende jaren. Maar met een 2de plaats in het nationale kampioenschap snelheid jonge duiven en met als kers op de taart een 3de nationale asduif snelheid, werd het hoog tijd voor een uitgebreide kennismaking.

Het begon dus allemaal met een verdwaalde slaapkamervlieger in Wenduine

Hoe het soms allemaal kan verkeren. Het K.B.D.B promotieteam (of hoe noem je de afdeling die nieuwe leden “moet” zoeken) mag nog zo zijn best doen, soms helpt het toeval een handje. Ik verduidelijk het even; Patricia Huygens en haar man gingen samen met hun kinderen  jaarlijks op vakantie naar onze Belgische kust, met name Wenduine. Op één van die vakanties vloog er een reisduif pardoes de slaapkamer binnen. Het was hun zoon Steven die het beestje kon vangen en meer nog, hij verzorgde de eerste dagen het uitgemergelde duifje en nam het na de vakantie mee naar huis. Er werd een klein “duivenhokje” gebouwd om de slaapkamervlieger te huisvesten maar het belangrijkste was, Steven De Voogt werd duivenmelker. De eerste jaren kreeg Steven van verschillende liefhebbers duiven en raad maar echt goed lukte het niet. Enkele jaren na het veel te vroeg overlijden van Steven zijn vader (Patricia haar man) kwam Erik Roef in hun leven. Het klikte wonderwel als partner voor Patricia en als duivenbondgenoot voor Steven. De twee duivenliefhebbers sloegen de handen in elkaar en een nieuwe tandem was geboren. Er werd besloten om op de naam van Patricia Huygens te spelen. Enkele jaren geleden verhuisde Steven naar Genk maar dat wil niet zeggen dat hij de duivensport vaarwel zegde. De tandem bleef bestaan, Steven nam de verzorging van de kwekers op hem. Zo had Erik in Hoboken iets meer plaats voor de vliegduiven. En ook al is Genk  niet bij de deur, toch komt Steven, als zijn werkplanning het tenminste toelaat, ieder weekend letten, naar de thuiskomst van hun duiven. Samen met Erik en diens broer Marc.

Het Genks kweekhok

Er zitten zo’n twaalf koppel kwekers bij Steven in het verre Limburg. Een grote mengelmoes aan duivenrassen ga je er niet vinden. Het ras van Erik zijn vader en zijn broer Marc zijn nog steeds toonaangevend. De vader van de 3de nationale asduif komt uit een duivin rechtstreeks van Willem Van Cleemput uit Bornem, dit via Marc Roef. Verder vind je nog duiven van twee recente snelheidsvirtuozen. De eerste is Staf Boeckmans uit Grobbendonk, deze sympathieke kempenaar won in 2016 zelf de 1ste nationale asduif snelheid bij de oude duiven. De tweede is Tom Heyns uit Ravels, via diens verkoop (georganiseerd door Herbots) verhuisden er enkele kampioentjes naar de hokken van Erik en Marc Roef (en later naar het kweekhok bij Steven).

Een mini hokje weduwnaars

Een mini hokje, anders kan ik het niet bewoorden. Acht weduwnaars waarvan twee oude en zes jaarlingen. Daar doen Erik en Steven het mee. Maar als je de resultaten eens goed bestudeert merk je vlug op dat dit klein ploegje doffers tot grootste dingen in staat is. Na hun laatste wedstrijd van het seizoen, reeds eind juli, worden de weduwnaars gekoppeld. Ze worden dan eigenlijk gebruikt als broedkast. Omdat de jonge duiven opdat moment op nest gespeeld worden, gebruikt Erik zijn ploeg weduwnaars en hun duivin, als onderleggers wanneer de jonge duiven ingekorfd worden. Na deze “kweek-periode” verhuizen de duivinnen naar een apart hokje en start de rui. Eind november, samen met de kweekduiven, worden ze opnieuw gekoppeld. Dan kweken ze twee jongen maar Erik zorgt er wel voor dat de duivinnen op tijd “verdwijnen” want een tweede leg is uit den boze. Opmerkelijk is wel de voorbereiding op het nieuwe seizoen. Erik koppelt de weduwnaars zodanig dat ze op de eerste vlucht van het jaar op uitkippen zitten. Maar dan wordt er niet gespeeld met de doffers maar wel met de duivinnen. De eerste “koude” weken gooit Erik liever zijn dames in de strijd en ook zij staan meer dan hun mannetje. De eerste wedstrijd waarop de weduwnaars vertrekken korft hij ze in op grote jongen, voor doffers een ideale neststand.

De doffers trainen tijdens het seizoen tweemaal per dag, enkel wanneer het tijdens de ochtenduren te koud is blijven ze binnen. Deze trainingen zijn eerder van korte duur, steeds een half uurtje, meer dan voldoende volgens Erik. De weduwnaars zitten steeds opgesloten in hun nestbak, dag en nacht, wel enkel wanneer ze op het “spel” zitten.

Slecht weer voorspeld…..dan springen de duivinnen in

Ik geef het toe, dit had ik nog niet gehoord. Erik verzorgt zijn duivinnen, de partners van zijn weduwnaars, even goed als de doffers. Ze trainen dagelijks en als ze in het weekend niet meegaan probeert hij ze in de week mee te geven op een trainingsvlucht vanuit Quiévrain. Hij houdt ze steeds klaar om in te springen wanneer de weergoden slecht weer voorspellen. Zo verkleint hij het risico op rampvluchten of moeilijke wedstrijden waardoor de weduwnaars “sukkelen” en uit vorm geraken. Op deze manier kan je met een beperkte ruimte toch alles uit uw duiven halen, wat de kwaliteit steeds ten goede komt.

De jonge garde

Ook hier hetzelfde verhaal, de jonge bende bestaat amper uit een dertigtal duifjes. De eerste maanden blijven de geslachten gewoon bij elkaar. Na een tweetal Quiévrains (97 km) komen de jonge doffers en duivinnen elk apart op een hokje. De weken nadien speelt hij ze op het systeem van de schuifdeur. Maar eind juli komen ze opnieuw samen om het resterende seizoen op nest te vliegen. De jonge duiven trainen maar eenmaal per dag, wel een vol uur. Tijdens de week wordt er niet gereden met de jonge duiven. Ze trainen (zonder vlag) voldoende en hard genoeg aan huis volgens Erik. Verduisteren of bijlichten is ten huize Huygens/ Roef niet aan de orde.

Medisch

Een nationaal kampioen als medisch raadgever en controleur. Beter kan je als duivenliefhebber niet omringd zijn. Het is Kristof Mortelmans uit Ranst, winnaar van de 1ste Nationale Asduif zware fond 2016, die als dierenarts waakt over de kolonie Patricia Huygens. Voor de winterkoppeling ging Erik bij hem op controle, er waren geen problemen dus werd er ook niks gedaan. Juist voor de start van het vliegseizoen gebeurde dit opnieuw maar nu bleken er enkele “positief” op trichomonas. Dus kuurde hij ze enkele dagen. Tijdens de belastende wedstrijdperiode kuurt Erik preventief om de vier weken tegen trichomonas. Zolang de prestaties goed blijven onderneemt hij niks tegen de kop en ademhalingsziekte. Maar verminderen deze of merkt Erik iets aan ogen of kop, gebruikt hij vier dagen een product van Mortelmans. Dikwijls hoeft hij dit niet te doen. Ik denk dat zijn verwarmingsplaten op hok, gestuurd door een vochtigheidsmeter, daar veel goed aan doen. Tegen de coccidiose moet er niks gedaan worden wegens geen last. Dat hij zo weinig problemen heeft met deze darmziekte wijdt Erik aan het regelmatig gebruik van kurkuma-poeder. Ook een kampioen zoals Erik Roef kampt bijna ieder jaar met de jonge duivenziekte/ adeno, maar ook daarvoor gebruikt hij een product van Kristof Mortelmans. Het schapje voor de bijproducten is er eentje van klein formaat. Heel veel kan daar niet op, iedere dag (behalve op zaterdag en zondag) appelazijn en op aanraden van Mortelmans komt daar af en toe nog Hepatoveto (een mengeling van kruiden en zuur) bij.

Nooit teveel eten

Zoals bij de meeste snelheidsspelers wordt het eten steeds nauwkeurig afgemeten. Wat als voordelen heeft dat de duiven steeds goed luisteren, nooit te vet zitten en redelijk handtam zijn. Maar het is niet omdat de voeding “juist gepast” is dat de duiven honger hebben. Tussen honger en “goesting” is er wel een verschil volgens Erik.

In de plaats waar Erik zijn mengelingen opslaat vind je twee merken, Vanrobayes en Beyers. In het vliegseizoen wordt er als volgt gevoederd. De weduwnaars krijgen bij de thuiskomst een sportmengeling van Vanrobayes (gele en rode mais). Maandag en dinsdag staat er super-dieet op het menu en vanaf woensdag tot en met zaterdagochtend is het opnieuw sport van Vanrobayes. Wat ik wel nog wil meegeven is dat de weduwnaars na de winterkweek tot de voorjaarskoppeling (midden februari) 100% super-dieet voorgeschoteld krijgen, waardoor ze snel goed trainen en sneller in vorm geraken.

De jonge duiven eten de eerste maanden de Premium Olympiade-mengeling van de firma Beyers. Eenmaal ook hun vliegseizoen begint is het voedersysteem gelijklopend aan dat van de weduwnaars. Het enige verschil is dat de weduwnaars een sportmengeling krijgen en bij de jonge duiven is dat de Premium Olympiade op dat moment. Zowel de jonge duiven als de oude krijgen iedere dag een lekkernijtje; een snuifje snoep.

“Willemke”; 3de Nationale Asduif K.B.D.B snelheid jonge duiven

Een prachtige licht geschelpte doffer zorgde ervoor dat Erik, Steven en Patricia deze winter naar Brussel konden om de bronzen medaille in de categorie asduiven snelheid jonge duiven op te halen. Deze doffer, met ringnummer 6175887/16, is natuurlijk de grote ster in de jonge duivenploeg die net naast de nationale titel greep. Zij moesten enkel Monseu Benoit uit Arlon laten voorgaan. Maar met een 2de plaats in het nationaal kampioenschap snelheid jonge duiven waren ze in Hoboken ook meer dan tevreden. In zijn stamboom vind je langs vaderskant Willem Van Cleemput uit Bornem. “Willemke” zijn vader komt uit een duivin rechtstreeks van Willem Van Cleemput (vandaar zijn naam), dit via broer Marc. De andere bloedlijn bestaat uit de snelheidsduiven van Tom Heyns. De combinatie Van Cleemput-Heyns zorgt voor vuurwerk in Hoboken, want niet enkel “Willemke” komt uit dit super kweekkoppel!

Zijn indrukwekkend palmares, steeds vanuit Quiévrain (97km)

  • 6de /213
  • 2de /409*
  • 4de /362
  • 2de /471*
  • 2de /378*
  • 9de /389
  • 3de /374
  • 1ste /332*
  • 6de /344
  • 2de /333*
  • 1ste /280*
  • 7de /224
  • 29ste /183
  • 42ste /199

Met de resultaten aangeduid met een sterretje werd “Willemke” 3de Nationale asduif snelheid jonge duiven, met een coëfficiënt van 2,9461%. Ook in 2017 start “Willemke” indrukwekkend. Hij won reeds de 5de van 492 duiven, 2de van 368 duiven, 12de van 279 duiven en de 17de tegen 288. Kortweg, een superman!

Ook achter “Willemke” schuilt er een mooi verhaaltje. Toen Erik hem op een zaterdagavond  ging inkorven ontsnapte hij uit de mand en ook voor Erik zijn snelle handen was hij te snel. Dus daar vloog hij dan in het inkorvingslokaal. Erik maande iedereen tot rust en ze doofden de lichten in het lokaal. Na een tijdje ging “Willemke” ergens in een hoekje zitten. Erik kon hem “vangen” en korfde zijn favoriet (want “Willemke” was toen al een tijdje sterk bezig) met een bang hartje in. Na een slapeloze nacht stond Erik samen met Steven en Marc zondagochtend de duiven op te wachten. En net zoals in een goede film of sprookje loopt dit verhaal schitterend af. Want wat gebeurt er, juist dan wint “Willemke” zijn eerste 1ste prijs tegen 332 duiven!

De belangrijkste kampioenschappen 2016

  • 2de Nationaal kampioen K.B.D.B jonge duiven snelheid
  • 3de Nationale asduif jonge duiven snelheid
  • 1ste Provinciaal kampioen jonge duiven snelheid
  • 2de Provinciale asduif jonge duiven snelheid
  • Algemeen kampioen samenspel “Scheldeverbond” (oude –jonge)
  • Algemeen kampioen samenspel “Scheldeverbond” jonge duiven Quiévrain
  • Asduif “Scheldeverbond” jonge duiven
  • Kampioen jonge duiven Noyon KDH
  • 8ste  Algemeen klassement “Gouden duif snelheid”
  • 1ste “Vanrobayes Duivenkrant” jonge duiven
  • 1ste Cracduif jonge snelheid “Vanrobayes”

Resultaten 2016

26/6/2016: 4-5-20-25-90-92-98-152, 8 op 8, 362 jonge

3/7/2016:  2-11-24-35-62, 5 op 8,    471 jonge

10/7/2016: 2-5-14-15-44-88,  6 op 6,  378 jonge

17/7/2016:  4-5-9-54-59-120, 6 op 6,  389 jonge

24/7/2016: 1-2-3-4-8-79, 6 op 6,   374 jonge

31/7/2016:  1-2-3-13-89-98, 6 op 6,   332 jonge

7/8/2016: 20-22-96-110-133, 5 op 6, 344 jonge

14/8/2016: 2-8-15-74-159-160, 6 op 6, 333 jonge

21/8/2016:  1-2-14-31-54-133, 6 op 6, 284 jonge

28/8/2016: 7-14-15-29-31-33, 6 op 6, 224 jonge

4/9/2016: 1-8-12-24-25-29  6 op 6, 183 jonge

11/9/2016: 6-19-29-32-34-42, 6 op 6, 199 jonge

De eerste resultaten uit 2017

26/3/2017: 2-9-15-24-25-26-29, 7 op 7,   368 duiven

2/4/2017:  9-17-41-110-205, 5 op 7,   435 duiven 

9/4/2017: 5-6-35-44-45-61-173-174 ,7 op 8,   492 duiven

16/4/2017:  2-12-37-54-98-101-132, 7 op 8,   368 duiven

23/4/2017: 6-17-30-53-58-83-122, 7 op 8,    288 duiven

30/4/2017: 8-12-26-37-44-45-112-117, 8 op 8,    279 duiven

Het was voor mij een prettige kennismaking met de mensen achter de naam “Patricia Huygens”. Hoe ze in de duivensport rolden, op welke manier ze deze beoefenen en dit op een zeer beperkte oppervlakte. Nog één ding “moest” ik vermelden van Erik, hij bedankt zijn broer Marc voor de hulp, vooral wanneer Erik en Patricia op vakantie zijn.

Proficiat vanwege het voltallige HERBOTS-team!

Kris Steeman, Zele 

Verwarmingsplaten gekoppeld aan hygrostaat

Het stof kruipt achter deze plank...