Etienne Buyle uit Berlare zet zijn steile opmars gewoon verder!

1ste Nationaal Kampioen K.B.D.B Jonge duiven fond 2017

Ik ga deze reportage beginnen met een moeilijke vraag; wie is de beste halve fondspeler van België? Wel, ik ga veel verschillende namen voorgeschoteld krijgen en allemaal zullen ze inderdaad ergens wel recht hebben op deze officieuze “titel”. Maar ik ben er wel bijna zeker van dat de naam van huidige nationaal kampioen, Etienne Buyle, er niet zal bijzitten. Niet dat hij deze niet verdient, integendeel, maar als “kleine” melker valt hij gewoon minder op. Etienne gaat meestal met een klein mandje naar het lokaal. Op de nationaals met de jonge duiven (de categorie waarin hij zijn titel van kampioen van België behaalde) was negen stuks het maximum aantal duiven dat hij inkorfde. De kritische lezers onder ons kunnen dan wel zeggen; één jaar eens sterk spelen daarmee verdien je die “titel” niet! Maar als we dan eens naar het nationaal palmares van de kolonie Buyle kijken staat men versteld! De laatste vijf jaar eindigde deze sympathieke Berlarenaar maar liefst driemaal in de top zeven van een nationaal kampioenschap! Hieronder vind je zijn indrukwekkende erelijst!

1-Etienne Buyle-2

1ste Nationaal Kampioen Fond jonge duiven 2017

5de Nationaal Kampioen KHF jonge duiven 2013

7de Nationaal Kampioen KHF jonge duiven 2015

13de Nationaal Asduif Fond jonge duiven 2017

1ste Provinciaal Kampioen Fond jonge duiven 2017

1ste Provinciaal Kampioen KHF jonge duiven 2015

3de Provinciaal Asduif KHF jonge duiven 2013

3de Provinciaal Asduif Fond jonge duiven 2017

5de Provinciaal Asduif KHF jonge duiven 2015

6de Provinciaal Kampioen HF jonge duiven 2017

7de Provinciaal Asduif KHF jonge duiven 2013

8ste Provinciaal Kampioen HF oude-jaarse duiven 2017

9de Provinciaal Asduif snelheid jonge duiven 2017

11de Provinciaal Asduif HF jonge duiven 2017

Eigenlijk kan ik nog een mooie anekdote vertellen omtrent deze nationale kampioenschappen. Toen Etienne (61j.) vijf jaar geleden op vervroegd pensioen ging deed hij me een gewaagde uitspraak. Hij gaf  zichzelf vijf jaar de tijd om minstens eenmaal in de top tien van de nationale kampioenschappen te staan en zich zeker eens te klasseren op een nationaal podium. En kijk, vijf jaar later staat zijn naam driemaal tussen de top tien maar vooral de ultieme droom is uitgekomen; Nationaal Kampioen van België!

alle hokken-2

Een verstandig opgebouwd kweekhok

Etienne is een man met een plan. Als hij versterking zoekt voor het kweekhok kijkt hij naar verschillende aspecten. Eerst neemt hij de melker onder de “loep”, deze moet min of meer dezelfde gedachtegang hebben als Etienne zelf. Dan wordt de stamopbouw van diens kweekhok bekeken. Meestal “zoekt” onze nationale kampioen naar bepaalde lijnen waar hij in het verleden al succesvol met was. En uiteindelijk moet ook de duif Etienne 100% aanstaan. Duiven met gebreken, ook al hebben ze een pedigree om van te watertanden, komen niet op het kweekhok. Zo zitten er voor het nieuwe kweekseizoen zo’n 18 koppels klaar.   

Het begon allemaal met duiven van vader Frans. Samen met Etienne presteerde deze vader zoon tandem vele jaren op hoog niveau. Vooral op de snelheidsvluchten stonden ze meer dan hun mannetje. Als Etienne zelfstandig ging spelen, begin jaren 80, startte hij natuurlijk met duiven afkomstig van zijn vader. Deze combineerde hij met duiven van Edmond De Kerpel en Van Gijsel-Smet. In de beginjaren werd er voornamelijk snelheid gespeeld maar eind jaren 80 wilde onze gastheer ook wel eens wat verder spelen, maar wel niet ten koste van het snelheidsspel. Ook in deze discipline bleven de resultaten niet uit. De eerste kentering kwam er na de inbreng van twee fantastische duiven. Namelijk een zoon uit de fameuze “Witstaart” van Gerard Itterbeke. Deze kwam via de Lokerse vedette Octaaf Van Loo op het kweekhok. De tweede belangrijke pijler is een kleinzoon van de “Blauwbaard” van Filip & Urbain Demuynck, Oosteeklo. “Blauwbaard” is één van de beste duiven uit de Oost-Vlaamse duivengeschiedenis. Deze crack won driemaal de titel van provinciale asduif op de halve fond, dit is volgens mij nog niet geëvenaard! Via het Zeelse kampioenenduo De Maesschalck-D'Hondt kwamen de wereldberoemde  Gaby Vandenabeele naar Berlare. Deze vormden met een afstammeling van topduif “Home Alone” van Lucien Vandenbossche een ijzersterke lijn. Met “Den Tiek” als vaandeldrager.  Verder kwam er een dochter van de nestzus van “Olympic Queen ( Jef Van Winkel, Tielt) naar het kweekhok (met groot succes trouwens). Nog zo’n succesvolle zet was de inbreng van de “Kannibaal”-duiven. Etienne kocht bij grootmeester Dirk Van Dyck een kleinzoon van de wereldberoemde “Kannibaal. Ook via de tandem Vanoppen-Luyten uit Herk-de-Stad kwam er een inteeltproduct van de “Kannibaal” bij Etienne. Net zoals veel andere kampioenen viel het oog van deze Berlaarse ster op de Leo Heremans-duiven. Via een andere Oost-Vlaamse superman Marcel De Maere verhuisde er een kleindochter van “Di Caprio” naar Berlare. Langs Etienne zijn vriend Marc Van Haute  uit Smetlede (zelf gewezen nationaal winnaar en kampioen) verhuisde er een zoon van diens topduif “De Krekel” (ras Derauw-Sablon) naar zijn kweekhok. Verder vind je er nog rechtstreekse duiven van Luc De Maesschalck uit Zele en Richard De Maesschalck uit Laarne (ras Benny Steveninck). De laatste versterkingen, met vooral de nadruk op versterking, kwam er van de nationale topvedetten De Vroe-Van Gaver-Vandeputte, beter gekend als DVV-pigeons. Dat Etienne echt overtuigd was van de klasse van deze duivenkolonie is zacht uitgedrukt. Hij kocht er zo’n veertig duiven (ook verschillende via eitjes). Daartussen zat een zoon van één van de sterren van de DVV-kolonie, namelijk de “510”. Samen met enkele duivinnen maakten de DVV-duiven zich onmiddellijk onmisbaar in de kweekstrategie van onze nationale kampioen.

Een klein maar ijzersterk weduwnaarsploeg(je)

Al verschillende jaren begint Etienne met een klein ploegje weduwaars aan het nieuwe sportseizoen. Ook in 2017 was dat niet anders. Er werd gestart met vijftien doffers, zes oude en negen jaarlingen. De oude weduwnaars werden samen de kwekers gekoppeld. Zodoende kregen de weduwnaars de eitjes van de betere kwekers onder hen geschoven. Zo had Etienne sneller zijn “tweede ronde” uit zijn favoriete kweekduiven. Eenmaal de jongen bekwaam waren verhuisden de zes doffers naar de volière. Begin februari kwamen de negen jaarlingen op het hok (ook zij verbleven tijdens de windermaanden in de volière). Zij mogen dan een eigen stekje (woonbak) kiezen. Eind maart krijgen ze dan het gezelschap van hun oudere collega’s. Ze worden dan allemaal gekoppeld en mogen een vijftal dagen broeden. De weduwnaars trainen tweemaal per dag met gesloten ramen. Deze zijn dan zo’n driekwartier gesloten en terwijl mogen de weduwnaars hun zin doen. Echte trainingsbeesten zijn het niet volgens Etienne. Maar het viel wel op dat ze dit jaar beter (lees langer) trainden. Dat hij het voor zijn gemak doet of dat hij liever “rustige” weduwnaars inkorft weet ik niet zeker. Maar de weduwnaars krijgen geen extra motivatie bij het inkorven, dus geen duivin en ook geen nestschotel. In het verleden heeft hij dat allemaal wel gedaan maar met deze rustige methode verslechterden de resultaten niet, integendeel!

Het jonge duivensysteem….al jaren garant voor succes

Vernieuwend kan het systeem dat Etienne toepast bij zijn jonge duiven niet noemen. Al verschillende seizoenen doet hij hetzelfde en als men naar zijn resultaten kijkt…..hoger op het nationale podium kan je niet komen! De jonge garde blijft de eerste maanden gewoon samen. Maar na de eerste vlucht vanuit Noyon (zo’n 175 km) worden de geslachten gescheiden, vanaf dan zitten ze op het systeem van de schuifdeur. Etienne neemt de tijd om zijn jonge kampioentjes te leren. In kleine stapjes gaat het richting 25 km. Als ze van deze afstand vlot naar huis komen gaan ze met de maatschappij naar Quiévrain (71km). Deze “rustige” manier van opleren heeft een gunstig effect op de verliezen. Etienne speende zo’n 50 stuks en bij de start van het halve fondseizoen waren er maar een tiental verloren. De jonge duiven trainen maar eenmaal per dag, kort na de middag zo’n driekwartier. Als de belangrijke vluchten eraan komen gebruikt Etienne zijn goocheldoos….beter gezegd zijn motivatietechnieken. Opstaande en extra woonbakken, schuine plankjes in de hoeken, kartonnen dozen….allemaal om het jonge volkje “warm” te krijgen. Maar, merkt Etienne, dit “pakt” niet bij iedere duif. Elk jaar heeft hij er wel die niet willen paren maar toch geweldige resultaten kunnen voorleggen. Het is volgens onze gastheer toch klasse van de duif die het verschil maakt; van een boerenpaard kan men toch ook geen koerspaard maken”!

jonge duivenhok-2

De verzorging

Ook kwestie van voeding en bijproducten vallen er geen “speciallekes” te noteren. Etienne voedert overwegend de mengelingen van de firma Van Tilburg. Hij koopt er vier soorten; sport, eiwitarm, zuivering en superdieet. Het voedersysteem in het vliegseizoen is voor al zijn duiven (weduwnaars en jonge duiven) hetzelfde. De dag van thuiskomst krijgen ze drie gelijke delen zuivering, sport en super dieet voorgeschoteld. De twee volgende dagen is het de helft zuivering en eiwitarm. Daarna begint zachtjesaan het opvoederen. Dan vergroot uiteraard het aandeel sportmengeling. Om de vetreserves op te vullen komt er ook nog een deeltje superdieet bij. Om de natuurlijke weerstand een beetje te helpen maakt de nationale kampioen graag gebruik van enkele “oude” maar nog steeds doeltreffende middeltjes; bakkersgist, lijnzaadolie, rode bietensap, knoflookpoeder, appelazijn en Jodaline (een jodiumpreparaat). Verder zijn Sedochol,  Zell Oxygen en de electrolyten van de firma Herbots een prima product om de duiven te laten herstellen en/ of ze in topvorm naar de meet te brengen!

Medisch

Al had ik dit hoofdstuk beter als “de gezondheid” kunnen omschrijven. Want veel “medisch” valt er niet te vertellen. Etienne is een voorstander van de ideeën van dierenarts Fernand Mariën uit Tielen. Deze dierarts staat bekend voor zijn natuurlijke aanpak en selectie. Anders gezegd; wie op de natuurlijke manier niet gezond kan blijven vliegt eruit! Zo krijgen de kweekduiven al jaren niks meer tegen trichomonas. Ook de vliegduiven, zowel oude als jonge, werden dit jaar niet behandeld met antibiotica tegen deze vervelende aandoening. Wel werden de “gele druppels” gebruikt. Dit om de twee à drie weken, steeds twee dagen en via het drinkwater. Tegen eventuele kop en luchtwegen-infecties werd er niet behandeld. Af en toe krijgen de jonge duiven een oogdruppel, de weduwnaars moeten het zonder doen. Tegen paratyfus wordt er niet preventief behandeld of ingeënt.

Een mooie anekdote aansluitend dit hoofdstuk is het volgende. De jonge duiven deden het prima. Maar toen een vriend naar de dierenarts ging vroeg deze of hij enkele van Etienne zijn duiven moest meenemen (alsook een beetje mest). Etienne ging akkoord, ook al had hij geen klachten, een controle op trichomonas en coccidiose kan nooit kwaad. Toen zijn vriend terug kwam luide het verdikt; geen trico of coccidiose maar wel “iets” aan de ogen. Hij had zelfs medicatie meegekregen. Etienne zag niks verkeert aan de oogjes en hij behandelde ze dan natuurlijk ook niet. Deze werden enkele dagen later ingekorfd en het resultaat was super……

Een extra training voor Argenton

In het begin van het seizoen kan er wel eens een extra trainingsvluchtje op het programma staan. Maar eenmaal de nationaals er aan komen wordt dit in principe niet meer gedaan. Na Chateauroux III kwam een vriend langs met de vraag of hij eventueel ook Etienne zijn duiven moest meenemen voor een trainingsvluchtje vanuit Menen. Dit is voor Berlare zo’n 65 km maar wel zeer westelijk gelegen. Etienne was van de gedachte; baat het niet, dan schaadt het niet! Toch had hij een bepaald voorgevoel, een collega duivenmelker had hem ooit gezegd dat de duiven dat moeten “leren” zo westelijk vliegen en het was al woensdag, de dag nadien moest er ingekorfd worden voor Argenton. De duiven werden om negen uur in kleine groepjes gelost te Menen ( de laatste afrit op de E17 voor de Franse grens). De eerste duiven vlogen er 1uur en 12 minuten over maar voor de rest duurde het gans de namiddag voor ze naar huis sukkelden. In de vooravond waren er nog zeven achter waaronder de ster van het hok, de “521”. Na veel lange en bange uurtjes bereikte hij om 19:15 zijn hok. De doffer voelde enorm licht aan, Etienne merkte duidelijk dat de doffer gans de dag gezocht en gevlogen had. Dus inkorven voor Argenton de dag nadien was uitgesloten. De volgende ochtend nam hij zijn “521” opnieuw in zijn handen, hij voelde “potverdikke” goed aan! Etienne begon te twijfelen, kort na de middag deed hij een nieuwe “controle” en de “521” zijn borst was mooi roos en rond….de beslissing viel, hij ging naar Argenton. Weliswaar maar als vierde getekende. Maar u raad het al, wie viel er als eerste op de valplank….inderdaad de “521” met een 28ste provinciaal tegen 4802 duiven als schitterend resultaat!

Met volgende resultaten behaalde de “4131521/17” de titel van 13de nationale asduif Fond!

Bourges: 96ste van 7395 duiven (prov.)

Argenton: 28ste van 4802 duiven (prov.)

Chateauroux IV: 30ste van 2535 duiven (prov.) 93ste Nat. 12150d.

Wat ook nog bijzonder is; tijdens het weekend van Chateauroux III vloog de “521” een Noyon. Deze nam hij niet zomaar op als tussendoortje. Neen, hij toonde nogmaals zijn klasse door de 1ste prijs te winnen tegen 152 duiven.

Het gouden kader van het nationaal kampioenschap

Bourges Prov.   7395 d.              445 (2e afg.)    509 (1e afg.)

Chateauroux III Nat.      18.499 d.          665 (2e afg.)     1455 (1e afg.)

Chateauroux IV Nat.      12.150 d.          24 (2e afg.)       505 (1e afg.)

vlieghok-2

Resultaten 2017

Oude en jaarlingen

Toury 412 d. : 10, 15, 58 (3/3)

Toury 435 d. : 31, 45, 55, 62... (5/7)

Toury 235 d. : 6, 11, 32... (4/4)

Toury 272 d. : 9, 24, 30, 33... (5/6)

Toury 198 d. : 17, 18, 24... (5/5)

Toury 125 d. : 1, 5, 11... (5/6)

Toury 55 d. : 2, 5, 10, 11... (7/8)

Toury 123 d. : 4, 6 (2/2)

Toury 117 d. : 4, 10, 15 (3/3)

Toury 410 d. : 5, 41, 53, 62, 73, 75 (6/6)

Toury 167 d. : 3, 13... (3/4)

Toury 284 d. : 18, 25, 37... (4/4)

Orleans 291 d. : 11, 17, 24... (5/6)

Orleans 128 d. : 14, 22 (2/2)

Orleans 590 d. : 3, 4, 5, 7, 8, 12, 34, 53, 60, 66, 71, 84 (12/13)

Orleans 153 d. : 6, 22, 24, 26, 28, 29... (9/10)

Orelans 74 d. : 2, 5, 11, 15 (6/8)

Blois 122 d. : 7, 21 (3/3)

Blois 90 d. : 7, 14, 16... (5/6)

Blois 249 d. : 2, 6, 11, 16 (4/5)

Argenton 511 d. : 14, 54... (4/4)

Chateauroux 212 d. : 14, 19 (3/3)

Chateauroux 65 d. : 11, 12 (2/2)

Chateauroux 290 d. : 6, 10 (2/3)

Chateauroux 1712 d. : 27, 47 (2/3)

Jonge duiven

Noyon 175 d. : 1, 6, 7, 8, 9, 13, 14 (13/21)

Noyon 144 d. : 1, 13... (5/8)

Noyon 222 d. : 1, 8, 9... (4/6)

Noyon 291 d. : 3, 6, 23, 31... (9/12)

Noyon 471 d. : 2, 3, 6, 7, 10, 13, 15, 26, 27, 34, 36, 43, 45, 54, 56... (17/20)

Noyon 304 d. : 3, 8, 17, 25... (10/12)

Noyon 232 d. : 2, 3, 10 (3/10)

Noyon 273 d. : 3, 12, 29... (5/8)

Noyon 147 d. : 1, 5, 6, 9... (14/17)

Noyon 520 d. : 5, 11, 12, 13, 25, 29, 35, 41, 50... (14/18)

Noyon 429 d. : 1, 6, 14, 15, 37, 38... (12/17)

Toury 232 d. : 3, 29, 36... (4/6)

Toury 593 d. : 14, 25, 51, 82, 108 (5/6)

Toury 436 d. : 1, 12, 13 (3/4)

Toury 720 d. : 5, 7, 16, 20 (4/5)

Toury 279 d. : 1, 4, 6, 23, 25... (8/8)

Toury 262 d. : 5, 23... (6/8)

Toury 475 d. : 13, 18, 19, 34... (10/16)

Toury 310 d. : 10, 31... (5/5)

Toury 163 d. : 1, 2, 7, 16 (4/5)

Toury 202 d. : 1, 8, 22... (7/12)

Toury 190 d. : 4, 7, 14, 18... (9/14)

Toury 130 d. : 1, 2, 3, 7... (7/8)

Orleans 685 d. : 1, 13, 25, 35, 37, 41, 53... (10/12)

Blois 480 d. : 5, 38... (3/4)

Vierzon 189 d. : 3, 17... (6/8)

Chateauroux 503 d. : 21, 45... (4/4)

Bourges 1223 d. : 10, 27, 85, 97... (7/9)

Issoudun 388 d. : 25, 34... (4/6)

Chateauroux 513 d. : 3, 6, 19, 26... (6/6)

Argenton 788 d. : 19... (3/5)

Er is meer dan duivensport alleen!

Etienne heeft steeds een leven naast de duivensport gehad, ook al was en is hij nog steeds zeer gedreven. Van het leven genieten staat in drukletters in zijn woordenboek. Zeker nu als jonge grootvader geniet hij volop van het prille leven rond hem. Maar daar horen ook uitstapjes bij …..dikwijls in het weekend. Dan kan hij rekenen op een aantal trouwe vrienden. Zo helpen Marc Van Haute, Rudi Kerre en Clement D’Hondt met veel plezier een handje wanneer het nodig. Hij kan ze dan ok niet genoeg bedanken!!

Proficiat met deze schitterende titel!

Kris Steeman